ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΜΗΧΑΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΠΙΒΑΤΗ!

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 20/7/09 8μμ, :

Το ταξίδι  αρχίζει...Η στιγμή που τόσους μήνες ονειρευόσουν έφτασε. Από μέρες περιμένουν καλογυαλισμένα και φροντισμένα τα κράνη, τα δερμάτινα και οι μπότες. Είναι κι αυτό μέρος της γενικότερης προετοιμασίας. Μιας προετοιμασίας που άρχισε πολύ καιρό πριν...όταν εικόνες από προηγούμενα ταξίδια ξεπηδούσαν ξαφνικά και ζωντάνευαν συναισθήματα, γεύσεις και μυρωδιές! Αμέτρητες διαδρομές επί χάρτου αρχίζουν τότε να οργανώνονται. Βεβαίως, πληροφορίες, φωτογραφίες και εντυπώσεις άλλων ταξιδιωτών και κυρίως μοτοσυκλετιστών, βοηθούν σε πιο λεπτομερή σχεδιασμό εξάπτοντας ταυτόχρονα τη φαντασία και θεριεύοντας την προσμονή.

 

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων προγραμματίζονται οι απαιτούμενες εργασίες στη μηχανή. Ταυτόχρονα ετοιμάζεται ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός (hardware, software). Φυσικά τακτοποιούνται και οι κλασσικοί χάρτες, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν επουδενί λόγω να λείπουν από το ταξίδι. Χάρτες καινούριοι, για τους πρωτόγνωρους προορισμούς. Αλλά και οι παλιοί, φθαρμένοι από τη χρήση, με σημειωμένα ίχνη διαδρομών. Πέραν της αυτονόητης χρησιμότητάς τους, προσδίδουν μια ρομαντική νότα περιπέτειας που πάντα κρύβει ένα ταξίδι.

Οι βαλίτσες γυαλίζονται, όπως άλλωστε και η μηχανή, όλα έτοιμα προς αναχώρηση! Δυο φιλιά στους γονείς, που πάντα χαίρονται με τη χαρά μας, και φύγαμε...

Πρώτος σταθμός η Θεσ/νίκη, 480,73 χλμ. Άφιξη στις 1:30 πμ και δύο διανυκτερεύσεις για οικογενειακούς λόγους. Το ταξίδι ως εδώ άνετο, κίνηση λόγω ώρας μικρή, σε αρκετά σημεία έργα οδοστρώματος και αρκετές στάσεις σε διόδια. Σύνολο 0.70+1.40+1.80+1+1.60=6.50Ε

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/7/09

 6:00πμ Αναχώρηση από Θεσ/νίκη και 6:50πμ είσοδος στα Σκόπια. Διέλευση Σκοπίων - Σερβίας - Κροατίας και άφιξη στο εθνικό πάρκο Plitvicka Jezera στην Κροατία στις 8:22μμ  ώρα Ελλάδας, έπειτα από 1157χλμ από Θεσ/νίκη. Οι εθνικές οδοί που διασχίσαμε είναι αξιόλογες.

Αναλυτικά, στα Σκόπια η εθνική οδός  περνά από ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους σημεία, φαράγγια, ποτάμια και αρκετό πράσινο. Χρήματα σε διόδια 3Ε.

Η Σερβία διαθέτει άνετη εθνική οδό, με αρκετό χώρο στις άκρες για κάθε ανάγκη. Πολλά σημεία άνετων χώρων στάθμευσης με πρόβλεψη για τις ανάγκες των διερχομένων, κάτι που οι Ελληνικοί δρόμοι σπανιότατα διαθέτουν. Διόδια 15Ε, περίπου 450χλμ.

Στην Κροατία τα πράγματα ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο, με   εθνική οδό μέσα στο πράσινο, άνετο δρόμο και πεντακάθαρα πάρκινγκ. Διόδια έως το πάρκο 10Ε.

Η διαμονή είναι πανεύκολο να τακτοποιηθεί αφού στις γύρω περιοχές του εθνικού πάρκου καθώς και στην είσοδό του υπάρχουν τουριστικά γραφεία που αναλαμβάνουν να μας πληροφορήσουν για τα αμέτρητα καταλύματα. Ενδεικτικά, οι τιμές κατά άτομο ανά βράδυ είναι 12-15Ε.

Αξίζει να προσέξουμε τα κτίρια στο πέρασμά μας. Ξεδιπλώνουν όλη την ιστορία των λαών και μαρτυρούν τη βιαιότητα ενός πολέμου, την ανέχεια που ακόμα βιώνουν πολλές περιοχές αυτών των κρατών, αλλά και την αναγέννηση στη ζωή των νέων ευκαιριών. Είναι ανατριχιαστικό το θέαμα σπιτιών με σημάδια από πυροβολισμούς, αλλά εξίσου ελπιδοφόρες είναι και οι εικόνες άλλων ανακατασκευασμένων ή νέων δίπλα τους.

Το ταξίδι με τη μηχανή ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις. Αισθάνεσαι την αλλαγή στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος και στις μυρωδιές της φύσης που διασχίζεις. Εφόσον κιόλας βρίσκεσαι στη θέση του συνεπιβάτη, η απόλαυση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Το βλέμα χάνεται στις τεράστιες εκτάσεις καλαμποκιών  στη Σερβία και στην Κροατία και σε υπέροχες εκτάσεις με ήλιους στη Σερβία. Το Βελιγράδι φαντάζει όμορφο, όσο μπορεί κανείς να δει από την εθνική οδό που περνά παραπλεύρως.

Το κοινό σημείο των πόλεων που συναντάμε στα κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβικής ένωσης όπως Beograd, Bitola, Potgoritsa, Zagreb, Karlovac, Rijeka είναι τα τεράστια μπλοκ πολυκατοικιών, κατάλοιπα μιας άλλης εποχής,  αλλά και μεγάλα πάρκα και πλατείες με υπέροχο πράσσινο, φαρδιά πεζοδρόμια και...ποδηλατόδρομους!

Plitvice Lakes

 

ΠΕΜΠΤΗ 23/7/09 8:30 πμ (ώρα Ελλάδας): είσοδος στο πάρκο Plitvice Lakes. 16 λίμνες με υψομετρική διαφορά 600μ περίπου, που η μια χύνεται στην επόμενη με υπέροχους καταράκτες κι όλα αυτά σε δασώδη περιοχή, συνθέτουν ό,τι φαντάζομαι ως Παράδεισο! Εισιτήριο εισόδου 110kn. Έχεις τη δυνατότητα να περπατήσεις ατέλειωτες ώρες σε απίστευτα όμορφα μονοπάτια, να απολαύσεις ελαφρύ γεύμα και καφέ (8kn cappucino, 15kn χυμός 0,5l, 25kn hamburger, 10kn donut), να διασχίσεις τη μεγαλύτερη λίμνη με βαρκούλα και να ξεχαστείς στον επίγειο παράδεισο από τις 7:00 πμ έως τις 8:00 μμ. Και φυσικά η φωτογραφική μηχανή παίρνει φωτιά...  Το περπάτημα για μας είναι ο καλύτερος τρόπος να αισθανθούμε τη φύση και να μοιραστούμε την ομορφιά της συζητώντας και χαλαρώνοντας. Ό,τι ακριβώς δείχνουν να κάνουν και αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες τουριστών κάθε ηλικίας που επισκέπτονται το πάρκο κάθε χρόνο. Αξίζει να ενημερωθεί κανείς για το πάρκο, φυσικό μνημείο της UNESCO στη διεύθυνση www.np-plitvicka-jezera.hr

 

Rovinj

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/7/09 8:40 πμ (ώρα Ελλάδας): αναχώρηση προς Istria, Rovinj. Άφιξη 2:00μμ. Διόδια 6Ε και 305χλμ.

Η εθνική οδός Zagreb-Rijeka απλά καταπληκτική. Άνετος δρόμος, υπέροχες δασώδεις εκτάσεις, γραφικά χωριά και τεράστιοι πεντακάθαροι σταθμοί ανεφοδιασμού καυσίμου. Πρέπει να αναφέρω οπωσδήποτε ότι μια σημαντική εργασία που συνήθως αναλαμβάνει ο συνεπιβάτης είναι η πληρωμή των διοδίων και η εξυπηρέτηση του οδηγού στις στάσεις για καύσιμο. Τα διόδια σε Σερβία και Κροατία είναι εξαιρετικά αυτοματοποιημένα: μπαίνοντας στην εθνική οδό παίρνεις αυτόματα ένα χαρτάκι του σημείου εισόδου και βγαίνοντας υπολογίζεται το αντίτιμο. Γλιτώνεις έτσι τις πολλές στάσεις, τα ψιλά για τις πληρωμές και βάλε βγάλε γάντια και πιστωτική κάρτα ή χρήματα.

 

Στους σταθμούς καυσίμου τα πράγματα για τον συνεπιβάτη είναι ακόμα καλύτερα. Φροντίζει να δώσει την αντλία στον οδηγό, σημειωτέον πως  στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης αλλά και Σερβία, Κροατία καύσιμο βάζει κανείς μόνος του. Έπειτα, το καλύτερο: πληρώνει το καύσιμο και αγοράζει καφέ, χυμούς ή σνακς. Και γιατί αυτό είναι καλό; Επειδή παντού εκτός Ελλάδας, ο καφές είναι στα πλαίσια των 1-1,5Ε σερβιρισμένος σε πορσελάνη και τα σνακς έχουν λογικές τιμές αντίστοιχες συνοικιακών σουπερμάρκετ, οπότε τρελαίνομαι να διαλέγω λιχουδιές. Το περιβάλλον επίσης είναι αξιοπρεπές σε καθαριότητα και καλαισθησία, οπότε προσφέρεται για ευχάριστα διαλείμματα ξεκούρασης, με μικρές απολαύσεις.

Και φτάσαμε Rovinj...Η εύρεση διαμερίσματος ή δωματίου είναι κι εδώ εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν στην είσοδο του οικισμού τουριστικά γραφεία που αναλαμβάνουν να μας εξυπηρετήσουν. Ενδεικτικά, διαμέρισμα κοντά στην παλιά πόλη 40Ε.

Και τώρα η εξερεύνηση αρχίζει...Η παλιά πόλη Rovinj είναι απίστευτης ομορφιάς. Αξίζει να περπατήσει κανείς στα γραφικά σοκάκια και να απολαύσει λιχουδιές γλυκές ή αλμυρές αγναντεύοντας το ηλιοβασίλεμα της Αδριατικής. Μεσαιωνικός οικισμός, καλοδιατηρημένος, με άψογα συνδυασμένο το μοντέρνο στυλ καταστημάτων. Πολύς κόσμος ρέει σαν ποτάμι μέσα στα στενά λιθόστρωτα δρομάκια. Μαγαζάκια κάθε είδους σε προσκαλούν στα ρομαντικά τραπεζάκια τους. Και είναι τόσο εύκολο να περπατήσεις από τη σύγχρονη πόλη στα ευρύχωρα, γεμάτα λουλούδια πεζοδρόμια, και να βρεθείς στη μαγεία της παλιάς! Κάθε ομοιότητα με αντίστοιχες Ελληνικές πόλεις απλά ανύπαρκτη...
ΣΑΒΒΑΤΟ 25/7 & ΚΥΡΙΑΚΗ 26/7: Ατελείωτοι περίπατοι στην παλιά πόλη. Έχουμε τη δυνατότητα να περιπλανηθούμε ώρες στα δρομάκια και να μην χορταίνουμε τη θέα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακά καλοδιατηρημένα τα κτίρια και κάθε γωνιά αποτελεί ξεχωριστό κάδρο για φωτογραφία. Σε τέτοια μέρη εύχομαι να ήμουν ζωγράφος....

ΔΕΥΤΕΡΑ 27/7/09: Σήμερα ήταν το τρίτο μας μπάνιο στη θάλασσα της Αδριατικής. Δίπλα στην παλιά πόλη του Rovinj, υπάρχει μια περιοχή χαρακτηρισμένη ως "green zone". Είναι μια αρκετά μεγάλη έκταση, με περίμετρο κάποιων χιλιομέτρων ακτογραμμής, κατάφυτη. Αποτελείται από δάσος κωνοφόρων κυρίως δέντρων που φτάνουν ως τη θάλασσα. Η ακτή είναι βοτσαλωτή, με σημεία λιγότερο ή περισσότερο βραχώδη. Η θάλασσα πεντακάθαρη, νερά γαλάζια και άμμος λίγα μέτρα πέρα από την ακτή, μέσα στο νερό.

Σε όλη αυτή την περιοχή επιτρέπεται η πρόσβαση με τα πόδια ή ποδήλατο. Και να τονίσω πως τηρείται στο ακέραιο! Έχει προβλεφθεί η δημιουργία χώρων στάθμευσης στα σημεία εισόδου αυτού του πάρκου. Υπάρχουν διαδρομάκια χωμάτινα για ποδήλατο και ο υπόλοιπος χώρος είναι φροντισμένος κάτω από την σκιά των δέντρων για να ξαπλώσουν οι τουρίστες, να βάλουν τις αιώρες τους ή απλά να περπατήσουν.

 

Επίσης, σε αρκετά σημεία έχουν φτιαχτεί χώροι αναψυκτηρίων για καφέ, παγωτό ή ελαφρά γεύματα και εξυπηρέτηση των αναγκών των επισκεπτών. Χώροι που συνδυάζονται αρμονικά με το περιβάλλον, με όμορφα καθίσματα που προσφέρουν στη σκιά απολαύσεις σε πολύ χαμηλές τιμές, σε σύγκριση με τις Ελληνικές (ενδεικτικά καφές 0,8-1,2Ε).

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι μπορεί κανείς να περπατήσει κατά μήκος της παραλίας και να βρεθεί στην παλιά πόλη έχοντας απολαύσει τη δροσιά και το άρωμα του δάσους για μερικά χιλιόμετρα. Αμέτρητοι επισκέπτες, διαφόρων εθνικοτήτων και ηλικιών κατακλύζουν τις παραλίες απολαμβάνοντας το μπάνιο, την ξεκούραση ή τα διάφορα θαλάσσια σπορ.

Θα ήθελα κάπου εδώ να αναφέρω οπωσδήποτε πόσο σημαντικό και φυσικά αξιέπαινο είναι να διατηρούνται έτσι κάποια φυσικά τοπία, σχετικά ανέγγιχτα από την ανθρώπινη παρέμβαση, η οποία είναι προσεκτικά καθορισμένη και αρκετά περιορισμένη. Εμείς οι ίδιοι έχουμε τη δυνατότητα να γευτούμε την παρθένα ομορφιά τους και να δώσουμε έτσι καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερη αξία στη ζωή μας. Κάτι που είναι ανεκτίμητο!

ΤΡΙΤΗ 28/9 - ΤΕΤΑΡΤΗ 29/9/09:

Οι απίστευτοι περίπατοι στην παλιά πόλη και την παραλία συνεχίζονται! Είναι απερίγραπτο πόσοι άνθρωποι κάθε ηλικίας, με τα ποδήλατά τους, τα παιδάκια τους και τους πολύ φροντισμένους σκύλους τους απολαμβάνουν τα διαδρομάκια μέσα στην οργιώδη φύση και τις ακτές.

Σήμερα είχαμε έκπληξη. Οι ιδιοκτήτες του διαμερίσματός μας μας ετοίμασαν βραδυνό. Μακαρονάδα με όστρακα! Ήταν υπέροχο φαγητό!...Τι λέμε εμείς οι Έλληνες για τη μοναδικότητα της φιλοξενίας μας; Μετά από τόσων χρόνων ταξίδια, ομολογώ είναι η πρώτη φορά που κάποιος μαγειρεύει και μας σερβίρει στη δική μας βεράντα ένα τόσο ιδιαίτερο γεύμα.  Πολύ ρομαντικό δείπνο για δύο!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31/7/09:

Εκκίνηση στις 10:30 πμ (ώρα Ελλάδας), άφιξη στο Skocjanske Jame στις 13:00 μμ, 115 km. Vignette Σλοβενίας 7,5Ε για 7 ημέρες. Η εθνική οδός της Σλοβενίας εντυπωσιακή. Τα raststations όμως  ακριβά, στα ίδια πλαίσια βέβαια με της δικής μας χώρας.

Επίσκεψη στο σπήλαιο του Skocjanske Jame, εθνικό πάρκο της Σλοβενίας, στη λίστα μνημείων φυσικής ομορφιάς της UNESCO. Στη Σλοβενία υπάρχουν περισσότερα από 7000 σπήλαια. Το συγκεκριμένο είναι μοναδικής ομορφιάς! Ένα φαράγγι μέσα στο σπήλαιο, 170μ κάτω από την επιφάνεια και 3km επισκέψιμο τμήμα, με το ποτάμι Reka να ρέει στο κομμάτι murmuring cave, και το μονοπάτι να φιδογυρίζει ανάμεσα σε σταλακτίτες και σταλακτίτες με αποκορύφωμα τη διάσχιση γέφυρας στα 45μ από την κοίτη. Λεπτομέρειες στην ιστοσελίδα www.park-skocjanske-jame.si Εισιτήριο 14Ε/άτομο, 1:45 h περιήγηση με ξεναγό σε τρεις γλώσσες.

Εκκίνηση από σπήλαιο 4:20μμ, άφιξη Krems 22:15 μμ, 549km. Vignette 4,4Ε για 10 ημέρες. Εθνική οδός ιδιαίτερα καλή. Σε μήκος πολλών χιλιομέτρων υπάρχουν καλόγουστα ηχομονωτικά παραπετάσματα στο πλάι και ενδιάμεσα στα ρεύματα κυκλοφορίας και με...φωτοβολταικές συστοιχίες σε κάποια σημεία. Είναι η χώρα της πράσινης ενέργειας!!! Πολλά φωτοβολταικά πάνελς σε σκεπές για οικιακή ή επαγγελματική χρήση και αρκετές ανεμογεννήτριες. Εδώ τα raststations έχουν τιμές που ποικίλουν κάπου ανάμεσα σε αυτές της Κροατίας και εκείνες της Σλοβενίας.

 

Krems - Wachau

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 1/8/09:

Μακάρι όλοι οι μήνες της ζωής μου να ξεκινούν με τόσο ανοιξιάτικο πρωινό, απίθανη θέα στο πράσινο και ευγενέστατους ανθρώπους...

Μένουμε σε έναν ξενώνα παλιού κτιρίου, μέσα στα στενά της προέκτασης της παλιάς πόλης, με ένα ζευγάρι μεγάλους σε ηλικία ιδιοκτήτες, φιλόξενους και χαμογελαστούς, (50Ε με πρωινό).

Η κοιλάδα του Δούναβη (Wachau), μνημείο φυσικής ομορφιάς της UNESCO και αυτό, είναι απολαυστική μια μέρα σαν τη σημερινή. Είναι όπως την άνοιξη στην Ελλάδα. Παντού πράσσινο, αμπελώνες σε καλοφτιαγμένες σειρές και περιβόλια με πολλές βερυκοκιές στο απόγειο των καρπών τους. Στις άκρες των παρόχθιων δρόμων, παραγωγοί πωλούν τα βερυκοκάκια, μαρμελάδες και σναπς και γενικά ό,τι φτιάχνεται από το υπέροχο αυτό φρούτο. Και οι ιδιοκτήτες μας προσφέρουν στο πρωινό φρούτα και δική τους σπιτική μαρμελάδα. Πωλούν κιόλας 4 λευκά κρασιά και ένα κόκκινο δικής τους παραγωγής, μαρμελάδα και σναπς βερύκοκου. Σναπ 1lt 2,2Ε.

Η διαδρομή που οδηγεί από την πόλη Krems στην εκκλησία Maria Taferl, από τους δύο δρόμους εκατέρωθεν του ποταμού είναι πραγματικά romantichestrasse! Ποδηλατόδρομοι ακολουθούν την πορεία του Δούναβη, συναντώντας κλασσικά Αυστριακά χωριά. Σε πολλούς λόφους τριγύρω υψώνονται επιβλητικά κάστρα επιτηρώντας τις βόλτες μας. Παραθυράκια γεμάτα λουλούδια και περιποιημένοι καλόγουστα διακοσμημένοι κήποι με ξύλινα παρτεράκια, φαναράκια, νάνους.

Πολλά ποταμόπλοια πλέουν με αργούς ρυθμούς στις δύο κατευθύνσεις του ποταμού. Πολλά από αυτά είναι τουριστικά και συνδέουν την Krems με την Melk, τη Βιέννη, ή ακόμα και με Βουδαπέστη και Μπρατισλάβα!

 

Η προνομιακή μου θέση ως συνεπιβάτης μου εξασφαλίζει συναρπαστικές εικόνες, τόσο προκλητικές για τον φωτογραφικό φακό μου, ώστε να παίζω με την εν κινήσει εστίαση σε κάθε διαδρομή.

Η πόλη Krems διαθέτει ένα ιστορικό κέντρο τόσο καλοδιατηρημένο, όχι μόνο συμπεριλαμβάνεται στη λίστα της UNESCO, αλλά έχει ανακηρυχθεί "πόλη πρότυπο για τη διατήρηση των ιστορικών μνημείων", τίτλος ιδιαίτερος σε χώρα όπως η Αυστρία. Κάθε γωνιά και κάδρο φωτογραφίας... Κτίρια των προηγούμενων αιώνων, απίστευτης αισθητικής, συνθέτουν πανέμορφες γειτονιές. Ξαφνικά το σήμερα αποκτά άλλη διάσταση, σίγουρα πολύ γοητευτική.

Πληροφορίες υπάρχουν στην ιστοσελίδα www.krems.info.

Και πρέπει να τονίσω ότι καφές wienerspesiallitat 2,4-2,7Ε και με γεύση βανίλια ή σοκολάτα 3,1Ε.

Η βραδυνή μας βόλτα στο ιστορικό κέντρο είναι εξαιρετικά ήσυχη. Ελάχιστα εστιατόρια και καφέ είναι ανοιχτά. Το ωράριό τους τηρείται κατά γράμμα.

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 2/8/09 ξεκίνημα 10:40πμ (ώρα Ελλάδας).

Άλλη μία υπέροχη μέρα ξημέρωσε. Ο ήλιος λάμπει,τα πουλάκια κελαηδούν, η φύση οργιάζει! Πηγαίνουμε προς Zwettls και από εκεί προς Krumlov Chesky. Τίποτα δεν προμηνύει ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει. Μετά τους καλούς δρόμους της Αυστρίας, οι δρόμοι της Τσεχίας φαντάζουν ιδιαίτερα στενοί, χοροπηδηχτοί, άσχημοι. Οι δε οδηγοί συμπεριφέρονται αλλοπρόσαλλα, χωρίς ρυθμό και ενίοτε επικίνδυνα.

Η φύση είμαι καταπράσινη μέχρι το Krumlov.

Το μεσαιωνικό κέντρο της πόλης φαίνεται καλοδιατηρημένο. Ο ποταμός που την διασχίζει είναι γεμάτος ανθρώπους με κανό, βαρκούλες και όποιο άλλο πλωτό μέσο διατίθεται. Δυστυχώς, φορτωμένη η μηχανή και οι ίδιοι ντυμένοι με τα προβλεπόμενα, είναι αδύνατο στις 12 το μεσημέρι να περιηγηθούμε στην πόλη.

Φεύγουμε για Πράγα με την σκέψη να μείνουμε 2-3 μέρες.

Krems-Prague 325km. Άφιξη στις 4:00μμ, θερμοκρασία 35*. Δυστυχώς τα πράγματα δεν έρχονται έτσι όπως τα έχουμε φανταστεί. Δεν υπάρχει εμφανές σημείο πληροφόρησης τουριστών. Οι λωρίδες του δρόμου μπερδεύονται με εκείνες του τραμ. Οι πινακίδες μόνο σε άψογα τσέχικα μας πληροφορούν για οτιδήποτε, και δεν υπάρχει γραφείο ανοιχτό πουθενά. Οδηγούμαστε προς το ιστορικό κέντρο μέσω πινακίδων και ξαφνικά μια ελπίδα φώτισε το δρόμο μας με το σήμα info. Την ίδια στιγμή ένας αστυνομικός είναι ήδη μπροστά μας ζητώντας διαβατήρια και άδεια οδήγησης. Μας επιπλήττει για το ότι βρισκόμαστε στην αρχή της παλιάς πόλης και ολοκληρώνει τη νουθεσία του με το ωραιότατο πρόστιμο των 50Ε. Για την ακρίβεια, μας έκοψε χαρτάκια για 1000 τσέχικες κορώνες που ισοδυναμούν με 38Ε!!!Και όλα αυτά στην είσοδο πάρκινγκ, όπου θα μπορούσαμε κάλλιστα να κάνουμε αναστροφή ή να σταθμεύσουμε. Απαράδεκτος και τυχοδιωκτικός τρόπος απέναντι σε δύο καταιδρωμένους, φορτωμένους τουρίστες που έχουν χαθεί στην αναζήτηση πληροφοριών.

Οδηγώντας γύρω τριγύρω στους δρόμους της πόλης περνάμε από γειτονιές με παλιά, απεριποίητα μπλοκ πολυκατοικιών, άνθρωποι πουθενά και μαγαζιά κλειστά. Έχουμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε περίεργες με την κακή έννοια περιοχές. Απογοητευμένοι βάζουμε πλώρη για Karlovy Vary. Κρίμα που η Πράγα δεν μας έδωσε την ευκαιρία να την απολαύσουμε. Οι εικόνες που κατάφερα φευγαλέα να κλέψω από το κέντρο και τη γέφυρα του Καρόλου κατά τη διάρκεια αυτής της αγχωμένης οδήγησης ήταν εντυπωσιακές.

Και συνεχίσαμε λοιπόν σε ίδιας άσχημης ποιότητας δρόμο και με ίδιες τρελές οδηγικές συμπεριφορές. Προσεγγίζοντας την πόλη τα σύννεφα, που από ώρα δημιουργούσαν φαντασμαγορικές αστραπές, δεν έδειξαν περισσότερη αυτοσυγκράτηση. Δυνατή νεροποντή πλημμύρισε τους δρόμους. Ίσα ίσα που προλάβαμε να βάλουμε τα αδιάβροχα.

Και φυσικά το ίδιο στυλ εξυπηρέτησης και εδώ. Τίποτα ανοιχτό, περίεργες γειτονιές και ακόμα πιο περίεργοι άνθρωποι. Η πόλη και εδώ έχει ένα καλοδιατηρημένο ιστορικό κέντρο, αλλά το υπόλοιπο κομμάτι της είναι μίζερο.

Κάπου εδώ παίρνουμε τη μεγάλη απόφαση: εγκαταλείπουμε τη χώρα της Τσεχίας και πάμε Γερμανία. Η όλη εικόνα που σχημάτισα από την Τσεχία είναι μάλλον θλιβερή. Παρατημένα χωριά, μίζερα σπίτια, κακοί δρόμοι και ακόμα χειρότεροι οδηγοί. Τρεις πόλεις με αξιόλογο ιστορικό κέντρο, καμία βοήθεια στον ταξιδιώτη και φυσικά καμία κατανόηση από το ένστολο πρόσωπο της πρωτεύουσας.

 

Ο δρόμος προς τα σύνορα με τη Γερμανία παρουσιάζει μία ακόμα έκπληξη: ροζ night clubs μέσα στο πουθενά του δάσους...

Στη Γερμανία είμαστε στο ύψος της Δρέσδης. Ανασυντάσσουμε τις δυνάμεις μας και το αποφασίζουμε: φεύγουμε για Goteborg Σουηδίας!...Μπαίνουν οι επενδύσεις στα μπουφάν, επιστρατεύονται τα χειμερινά γάντια, μπαίνουν και τα αδιάβροχα και είμαστε έτοιμοι. Ακολουθούμε την εθνική οδό προς Magdeburg και έπειτα Hamburg και μπαίνουμε στη Δανία.

 

Δρόμοι άνετοι, τριών ή τεσσάρων λωρίδων κυκλοφορίας και κίνηση λίγη μιας και είναι πια μεσάνυχτα της Δευτέρας. Η βροχή βέβαια συνεχίζει, άλλοτε δυνατή και άλλοτε ψιλόβροχο.

Το ταξίδι τη νύχτα είναι ιδιαίτερο. Πιο πολύ φαντάζεσαι τι υπάρχει στο περιβάλλον γύρω από τις μυρωδιές και τα φώτα. Το μυαλό σου ταξιδεύει στις εντυπώσεις και τα συναισθήματα των προηγούμενων ημερών. Οι νυχτερινές ώρες είναι κυρίως οι ώρες της νταλίκας. Νιώθεις αλληλέγγυος με τους οδηγούς διεθνών μεταφορών...Είναι ωραία!

Το ξημέρωμα θα μας βρει καθώς διασχίζουμε τη Δανία. Το πιο εντυπωσιακό σημείο της διαδρομής είναι η γέφυρα Odense και φυσικά η γέφυρα Oresud Δανίας-Σουηδίας. Πραγματικά θαύματα της μηχανικής! Εδώ οι ανεμογεννήτριες είναι αμέτρητες, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα. Ασταμάτητες χορευτριούλες.

 

  

Goteburg

 

Δευτέρα 3/8/09, 2:30μμ (ώρα Ελλάδας), 1900km από Krems:

Καλωσήρθατε στο Goteburg! Η βροχή στο κομμάτι της Σουηδίας απίστευτα δυνατή, με πολύ περιορισμένη ορατότητα. Φτάνουμε στην πόλη ταλαιπωρημένοι, αλλά μας περιμένουν δυο φίλοι σε μια κουκλίστικη σοφίτα στο Hisingen ψηλά προς το λόφο, που έχει θέα σε όλο το Goteburg. Η μέρα μας θα ολοκληρωθεί με μια βόλτα στο κέντρο.

 

Το Goteborg είναι παραθαλάσσιο, με εσωτερικά κανάλια, ποτάμια και γέφυρες που συνδέουν τις εκατέρωθεν περιοχές. Έχει τρομερή δομή στο οδικό δίκτυο με πολλές γραμμές τραμ, λεωφορείων, ποδηλατόδρομων και πεζόδρομων, πλάι στις λεωφόρους κυκλοφορίας. Είναι πραγματικά πανεύκολο σε κάθε άνθρωπο να χρησιμοποιήσει όποιο μέσο επιθυμεί για οποιαδήποτε διαδρομή. Προσβάσιμα μέσα μεταφοράς σε καρότσια μωρών και άτομα με ειδικές ανάγκες. Πάρκα καλοφροντισμένα, πλατείες, τεράστιοι πεζόδρομοι και ομοίως τεράστια εμπορικά κέντρα. Μια πόλη που σέβεται τους κατοίκους της, προσφέροντας μια καλή ποιότητα ζωής.

 

Γενικά, η Σουηδία είναι κατάφυτη. Μέσα στο Goteburg υπάρχουν πολύ μεγάλες εκτάσεις γεμάτες γκαζόν, δέντρα, διαδρομάκια για περίπατο, οι οποίες πλημμυρίζουν κόσμο κάθε ηλικίας που τις απολαμβάνει.

ΤΡΙΤΗ 4/8/09 & ΤΕΤΑΡΤΗ 5/8/09:

Απολαμβάνουμε κι εμείς περιπάτους στο όμορφο κέντρο της πόλης, που είναι γεμάτο από κτίρια από τον 17αι. Και είναι υπέροχο, θα το λέω συνεχώς, να υπάρχουν ατελείωτα χιλιόμετρα πεζόδρομου και ποδηλατόδρομου, με υπόγειες διαβάσεις, δικά τους φανάρια και διασταυρώσεις. Ο καιρός συνέχισε να είναι βροχερός μέχρι Τετάρτη μεσημέρι. Για μας όμως τους ηλιοκαμένους η δροσιά είναι ευπρόσδεκτη.

Επισκεφτήκαμε το Liseberg, το μεγαλύτερο πάρκο διασκέδασης της Σκανδιναβίας. Ένα τεράστιο καταπράσινο πάρκο, με πολλά παιχνίδια, καφέ, φαγητό, μαγαζάκια και φυσικά το μεγαλύτερο ξύλινο train ride της Ευρώπης!

Είσοδος 8Ε, και για ημερήσια πρόσβαση σε όλα τα παιχνίδια 29Ε. Βέβαια, δεν χρειάζεται να τονίσω πόσο πολύ αξιοποιούν τα πάρκα τους οι Σουηδοί, αφού ο κόσμος από 0 έως 80+ ετών είχε κατακλύσει το σύμπαν...Η μέρα ηλιόλουστη, 30*. Πέρα από τα συναρπαστικά παιχνίδια, γίναμε και λίγο "τζογαδόροι"...Ποντάραμε από 2Ε και κερδίσαμε μια σοκολάτα Toblerone 2kg!

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/8/09:

Η σημερινή μέρα ξημέρωσε λαμπρή, επίσης. Καθαρός δροσερός αέρας, διαυγής ατμόσφαιρα, χαρά Θεού!

Επίσκεψη στο Botaniska Park. Το όνομα τα λέει όλα. Πανέμορφοι κήποι, γεμάτοι με δέντρα και λουλούδια. Θερμοκήπια συγκεκριμένης θερμοκρασίας, υγρασίας και θεματικής ενότητας όπως Αφρικανικά φυτά, Ασιατικά, Ορχιδέες κλπ. Πολύ ενδιαφέρουσα και αναζωογονητική η περιήγηση σε αυτό το υπέροχο περιβάλλον. Εδώ έχεις τη δυνατότητα να καθίσεις στους κήπους, να ξαπλώσεις στο χορτάρι και να αισθανθείς την ηρεμία της φύσης, διαβάζοντας ή συζητώντας. Πρέπει να αναφέρω ενδεικτικές τιμές καφέ στην πόλη: γαλλικός 2Ε, cappucino 3E και πολλά νόστιμα γλυκά μεταξύ 2,5-3 Ε.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 8/9/09:

Είναι λίγο περίεργο να έχουμε τόσες μέρες στη σειρά υπέροχες λιακάδες, αλλά συμβαίνει και σήμερα. Έτσι, αποφασίζουμε μια μικρή εκδρομούλα ως το Marstand, ένα νησάκι ΒΔ της πόλης. Εδώ γύρω υπάρχουν πάρα πολλά νησιά. Πολύς είναι και ο κόσμος που συρρέει προς τις παραλίες.

Έπειτα από μια όμορφη διαδρομή, γεμάτη δάση, πράγμα καθόλου σπάνιο σ' αυτή τη χώρα, αντικρύζουμε ένα νησάκι γραφικό. Υπάρχει τακτικότατη σύνδεση με ferry, οχήματα δεν κυκλοφορούν στο νησί. Τα σπίτια, κυρίως διώροφα με σκεπή και αυλές γεμάτες λουλούδια, αγναντεύουν τη θάλασσα μέσα από τεράστιες τζαμαρίες. Πλακόστρωτα δρομάκια οδηγούν μέσα στα σοκάκια και ανηφορίζουν προς το κάστρο, δημιούργημα του 18ου αι. Γρανιτένια βράχια κυκλώνουν το νησί, αποτελώντας ταυτόχρονα τις λίγο ξεχωριστές ξαπλώστρες των εκδρομέων. Ωραίο θαλασσινό τοπίο, διαφορετικό σε αρχιτεκτονική.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/8/09:

Σήμερα η μέρα είναι πιο δροσερή και υπάρχουν συννεφάκια που φέρνουν βροχούλα σε διάφορες χρονικές στιγμές. Κατηφορίζουμε στο κέντρο και κάνουμε θαλάσσια περιήγηση μέσα στα κανάλια με ένα επιβατηγό ανοιχτό σκαφάκι, το paddan (=ο βάτραχος).

Περνάμε κάτω από γέφυρες, φτάνουμε ως το "lipstick", σημείο αναφοράς της πόλης, και ακούμε με ενδιαφέρον την ιστορία πολλών κτιρίων. Χαρακτηριστικό είναι το παλιό νοσοκομείο, ένα κυκλικό κτίριο. Πίστευαν πως τα μικρόβια μαζεύονταν στις γωνίες, γι' αυτό άρχισαν να το χτίζουν κυκλικό. Τέλειωσαν όμως τα χρήματα και συμβιβάστηκαν σε σχήμα πετάλου.

ΔΕΥΤΕΡΑ 10/9/09:

Και πάλι έχουμε λίγη βροχή σε εναλλαγή με λιγοστές ακτίνες ηλίου. Βαδίζουμε προς το Maritime, ένα σύνολο παροπλισμένων πλοίων που αποτελούν διαδραστικό ναυτικό μουσείο στο λιμάνι,το μεγαλύτερο παγκοσμίως. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που μπαίνω σε υποβρύχιο, Nordkaper λέγεται το συγκεκριμένο, σε πλοίο φάρο και σε εμπορικό φορτηγό. Υπάρχουν και πολεμικά πλοία. Σε όλους μας είναι πολύ ενδιαφέρον που μπορούμε να δούμε όλους τους χώρους σε ένα καράβι και μάλιστα με αληθοφανείς παραστάσεις σε πολλούς από αυτούς. Με ομοιώματα ανθρώπων, αναπαριστούν τη ζωή στο ιατρείο, στην κουζίνα του πλοίου και στην καμπίνα των αξιωματικών. Πρωτόγνωρη εμπειρία!

ΤΡΙΤΗ 11/8/09:

 

Από νωρίς το πρωί βρέχει. Ασταμάτητα...Εδώ ο ήλιος ανατέλλει 5:27πμ και δύει 21:05μμ, τοπική ώρα. Είναι εντυπωσιακό πως και μέχρι 22:30 τοπική ώρα ο ουρανός έχει χρώμα γαλάζιο. Επίσης η ατμόσφαιρα είναι πεντακάθαρη. Σκεφτόμαστε, μιας και είμαστε εδώ, να αποφασίσουμε μια βολτούλα στο NordKapp. Μια μικρή βολτούλα: Goteborg - NordKapp 2100 km...Ο προβληματισμός μας δεν είναι η απόσταση, αλλά ο καιρός. Τον παρακολουθούμε συνεχώς όλες τις μέρες. Πρέπει να υπάρξει ένα παραθυράκι ηλιοφάνειας, καλύτερα παύσης βροχής να πω, για να το τολμήσουμε. Ε! Και ασθενείς βροχές δεν πολυπειράζουν, όμως εδώ στα βόρεια ρίχνει "καρέκλες" όταν λέει πως βρέχει. Το ίδιο πρόβλημα έχουμε για να εξορμήσουμε προς Νορβηγία. Δεν ανοίγει καθόλου ο καιρός.

Η μέρα μας θα ολοκληρωθεί με βολτούλα στο κέντρο. Hisingen - κέντρο περίπου 6km σε ωραίο πεζόδρομο. Η θερμοκρασία στις 10:00 μμ τοπική ώρα ήταν περίπου 17*, αλλά η κυκλοφορία του κόσμου μεγάλη. Στα καφέ δίνουν ως προσωρινό αξεσουάρ και ένα κουβερτάκι, ώστε να κάθεται κανείς πιο άνετα έξω. Εγώ βρίσκω πολύ πρακτικό και το γεγονός πως όλα σχεδόν τα καφέ είναι self-service. Έτσι, διαλέγεις ό,τι σε ευχαριστεί από την ποικιλία των γλυκών και των καφέδων και τα παίρνεις μόνος στο τραπέζι σου.

ΤΕΤΑΡΤΗ & ΠΕΜΠΤΗ 12/8/09:

Τελικά δεν θα πάμε βορειότερα. Απολαμβάνουμε ωραίους περιπάτους στο κέντρο, σκαλίζουμε λίγο τα μαγαζιά στο εμπορικό κέντρο και μέσα σ' όλα επισκεπτόμαστε και τη φημισμένη ψαραγορά. Η αδυναμία μου: πολλά φιλέτα από μεγάλα ψάρια, οστρακοειδή και διάφορες θεόρατες ψαρούκλες. Α! Και εστιατόρια για ένα γρήγορο γεύμα με θαλασσονοστιμιές.

 

Είναι γενικότερα η χώρα του σνακ και της λιχουδιάς. Στα καφέ του δρόμου πάντα ο καφές συνοδεύεται με ένα kanelbulle. Στις καφετέριες τα σαντουιτσάκια ποικίλουν και οι ταρτιέρες έχουν ό,τι φανταστεί κανείς από γλυκό: σοκολατόπιτες, τάρτες φρούτων, κεικ καρότου, muffies.

Η εντύπωση από την Σουηδία είναι πολύ θετική. Αν και οι ντόπιοι έχουν ένα προβληματάκι αλκοολισμού και μιας αντίδρασης του τύπου να αφήνουν επίτηδες σκουπίδια, το όλο στήσιμο της πόλης που μείναμε είναι πολύ τακτοποιημένο και φιλικό. Όλοι μιλούν αγγλικά άπταιστα και είναι πολύ φιλικοί και χαρούμενοι. Βέβαια οι πινακίδες είναι μόνο στα Σουηδικά και αυτό δημιούργησε ένα πρόβλημα με τις θέσεις παρκαρίσματος. Και την 12η μέρα, και αφού η μηχανή δεν είχε αλλάξει θέση από τη στιγμή που φτάσαμε, την στόλισαν με κλήση 40Ε, όπως και όλη τη σειρά αυτοκινήτων πίσω της. Εν τω μεταξύ, όλη η γειτονιά ήρθε, μόλις μας πέτυχε να φορτώνουμε, να ρωτήσει αν είναι... κλεμμένη, αφού είναι σε ακινησία τόσες μέρες.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/8/09 17:15μμ (ώρα Ελλάδας):

Έπειτα από ένα υπέροχο πρωινό σερβιρισμένο στο kafe di nord, και ένα ακόμα πιο υπέροχο φαγητό από τους φίλους μας, φορτώσαμε (με λίγα απρόοπτα γιατί μας είχαν κλέψει ένα σημαντικό πραγματάκι του tank bag) και ξεκινήσαμε για κάτω.

Η γέφυρα στο Oresud εντυπωσιακή μέσα στο ηλιοβασίλεμα. Η ανοιχτή θάλασσα υπέροχη, σκούρα βέβαια και όχι μπλε που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε εμείς, και πάρα πολλές ανεμογεννήτριες μέσα στη θάλασσα!

Το ίδιο εντυπωσιακή και η γέφυρα στο Odense της Δανίας, όμορφα φωτισμένη με τα βραδυνά της.

Πολύ κρύο όμως το ταξίδι μας. Καταφέραμε να μπούμε στη Γερμανία γύρω στις 3 τα ξημερώματα τοπική ώρα. Διασχίσαμε όλη τη Γερμανία, κατευθυνθήκαμε προς Μαύρο Δάσος και περάσαμε στη Γαλλία.

ΣΑΒΒΑΤΟ 15/8/09 14:00 (ώρα Ελλάδας):

Φτάσαμε στο Colmar της Γαλλίας. Έπειτα από 1600km περίπου! Είναι πολύ ζεστά πια, και φυσικά τα tourist offices και info centers κλειστά. Πινακίδες για private accomodation πουθενά. Είμαστε τυχεροί και τελευταία στιγμή βρήκαμε κατάλυμμα με 37Ε, αξιοπρεπές στην έξοδο της πόλης.

Η βραδυνή μας βόλτα στο κέντρο μας αποζημιώνει για όλη την ταλαιπωρία ως εδώ. Είναι παραμυθένιο!!!

www.ot-colmar.fr

ΚΥΡΙΑΚΗ 16/8/09:

 

Από το πρωί έχουμε κατέβει στο κέντρο και η φωτογραφική μηχανή μας έχει πάρει φωτιά!Τα σπίτια εδώ είναι βγαλμένα από τα ωραιότερα παραμύθια των παιδικών χρόνων μας. Έχει χαθεί κάθε έννοια ευθείας γραμμής και ορθής γωνίας στις προσόψεις. Οι παμπάλαιες ξυλοδεσιές στους τοίχους δημιουργούν ακαθόριστα γεωμετρικά σχήματα και απίστευτες λεπτομέρειες στα παραθυράκια, τις γωνίες και τις σοφίτες συμπληρώνουν το απίστευτο σκηνικό, έτοιμο για τις ιστορίες του Disney. Άλλωστε η Γερμανική κατοχή  στην περιοχή της Αλσατίας από το 1870 έως το 1918 δεν θα μπορούσε να αφήσει αναπηρέαστο το αρχιτεκτονικό στυλ.

Οι τουρίστες συνωστίζονται γύρω από τα κανάλια του ποταμού Λαουχ και τις γεφυρίτσες τις γεμάτες λουλούδια, περιμένοντας τη σειρά τους για τις φωτογραφίες. Ρηχές παραδοσιακές βάρκες, οι τοπικές γόνδολες, γλιστρούν ήσυχα πλάι στα ταβερνάκια της Μικρής Βενετίας. Παραδοσιακά αλσατικά σπίτια, πολλά κυρτωμένα από το χρόνο και την υγρασία, στεγάζουν γκαλερί, πανσιόν και εστιατόρια.

Το Colmar θεωρείται  η ομορφότερη πόλη της Αλσατίας. Δεν είναι τυχαίο πως ενώ  τόσες πόλεις ισοπεδώθηκαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η συγκεκριμένη γλίτωσε τον βομβαρδισμό, γοητεύοντας με την ιστορική ομορφιά της τους Συμμάχους. Στα αξιοθέατα της πόλης ανήκουν το μουσείο Unterlinden, που στεγάζεται σε ένα Γοτθικό μοναστήρι του 13ου αι. και το Σπίτι των Κεφαλών (Maison des Tetes) του 1608, αναγεννησιακή κατοικία με 106 πρόσωπα σκαλισμένα στα τρίφατσα παράθυρα της πρόσοψης.

 

Επιβλητική είναι επίσης η μασαιωνική εκκλησία του Saint Martin, χτισμένη με πέτρα στο χρώμα της ώχρας και σκεπασμένη με πράσσινα και πορτοκαλί κεραμύδια. Ο δρόμος των Εμπόρων (rue des Merchants) στολισμένος με κάποια από τα αρχαιότερα σπίτια όπως η οικία Pfister του 1537, αποτελεί μοναδικό πόλο έλξης των επίδοξων φωτογράφων. Εδώ, στο Νο 52, βρίσκεται και το κτίριο ονόματι "The Bear", λόγω της σκαλισμένης φιγούρας μιας αρκούδας στη γωνία του.

Το απόγευμα θα μας βρει στους δρόμους του κρασιού, μέσα σε περιποιημένους αμπελώνες και γραφικά χωριουδάκια με σπίτια χαρακτηριστικής Αλσατικής αρχιτεκτονικής. Από την πεδιάδα θα ανηφορίσουμε στο Sainte- Marie- aux- Mines, ένα ορεινό χωριό, γνωστό για τα ορυχεία του, πλούσια σε άργυρο, μόλυβδο και κοβάλτιο, από τον 16ο αι. Περισσότερες από 200 γαλαρίες που φτάνουν τα 300km και σήμερα είναι ο αληθινός παράδεισος των σπηλαιολόγων. Η φύση υπέροχη με έλατα και καστανιές. Κατηφορίζοντας θα κάνουμε μια στάση στο κάστρο του Koenigsburg, υπέροχο, επιβλητικό, με θέα σε όλο τον κάμπο. Ένα κάστρο που ουσιαστικά ξαναχτίστηκε και επιπλώθηκε στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αι. ακολουθώντας φυσικά τις επιταγές της μόδας αυτών των εποχών.

 

Το βράδυ μας δεν θα μπορούσε να μην ολοκληρωθεί στις κουκλίστικες, ρομαντικές γειτονιές του Colmar.

ΔΕΥΤΕΡΑ 17/8/09:

Ατελείωτες περιπλανήσεις στο κέντρο. Μοναδικής αισθητικής μαγαζάκια και brasserie (καφε-εστιατοριο-μπάρ...). Και η κλασσική αναφορά μου στις τιμές: καφές cappoucino με υπέροχη σαντιγή 3Ε, γλυκιές τάρτες από 3,5-4,5Ε, ταρτίνες αλμυρές από 7Ε και κρέπες αλμυρές από 8,5Ε. Ιδιαίτερα το τελευταίο είναι πολύ υπερτιμημένο για την ποσότητά του. Κατά τα άλλα οι φούρνοι είναι γεμάτοι λογής-λογής ψωμάκια και λιχουδιές, πολύ ικανοποιητικά σε αξία και ποιότητα. Με εντυπωσιάζει το γεγονός πως από τις 8 το βράδυ πολλά από τα brasserie αρχίζουν να μαζεύουν και να κλείνουν. Σε σύγκριση με τα αντίστοιχα του Goteburg, που σφύζουν από ζωή μέχρι τα μεσάνυχτα, μοιράζοντας και τα αναγκαία κουβερτάκια, εδώ μοιάζει η παραμυθούπολη να κοιμάται νωρίς, σαν πιστή σταχτοπούτα...

ΤΡΙΤΗ 18/8/09:

Μόλις 75km βορειότερα βρίσκεται η απόλυτη παραμυθένια ομορφιά: Strasburg!!! Είναι από τις ωραιότερες πόλεις που έχω δει ποτέ. Ο Ill, παραπόταμος του Ρήνου, φρόντισε με τον πιο γραφικό τρόπο. Τα κανάλια του δημιούργησαν το μεγάλο νησί, Grande ile, την παλιά πόλη του Στρασβούργου. Είκοσι γέφυρες συνδέουν εκατέρωθεν τις πλευρές και σαγηνεύουν με τις καμάρες τους από στεριά ή νερό περιπλανώντες.

Σημείο αναφοράς είναι ο καθεδρικός ναός με το καμπαναριό των 142μ. να επιτηρεί κάθε γωνιά της πόλης. "Πρόκειται για ένα θαύμα, γιγάντιο και ταυτόχρονα κομψό", έγραψε ο Βίκτορ Ουγκό για το ναό της Παναγίας του Στρασβούργου. Δεν έχω ξανανιώσει τη μαγεία ενός τόσο μεγαλοπρεπούς ναού. Πραγματικά επιβλητικός, ολοκέντητος με γλυπτά τρελής λεπτομέρειας σε κάθε εκατοστό του. Κάθε πύλη είναι αφιερωμένη σε συγκεκριμένο κομμάτι της Π. Και Κ. Διαθήκης. Το εσωτερικό του εξαιρετικό, με υπέροχα βιτρό να απεικονίζουν θρησκευτικές παραστάσεις περνώντας από τα μάτια όλα τα σημαντικά γεγονότα του Χριστιανισμού. Οι θεόρατοι τρούλοι θα φροντίσουν, ώστε οι βαθύτερες προσευχές μας να ακουμπήσουν τον ουρανό. Τρομερή ανάταση ψυχής! Είναι μεγαλειώδης! Δεν υπάρχει τουρίστας που να μην στραβολαιμιάζει προσπαθώντας απελπισμένα να χωρέσει στο πλάνο της κάμεράς του αυτό το θεριό. Στα 66μ. υπάρχει μπαλκονάκι όπου θαυμάζει κανείς όλη την πόλη. Εκεί, λέγεται, ανέβαινε ο Goethe για να νικήσει την υψοφοβία του. Πέτυχε άραγε το πείραμα;

Στην πλατεία του καθεδρικού ναού βρίσκεται ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίρια της πόλης, κτισμένο στις αρχές του 15ου αι., πρώην ιδιοκτησία ενός τυρέμπορα ονόματι Kammerzell και νυν εστιατόριο και ξενοδοχείο. Τα 75 παράθυρά του είναι περίτεχνα πλαισιωμένα με ξυλόγλυπτα που απεικονίζουν παραστάσεις βιβλικές και μυθολογικές.  Επίσης, εδώ βρίσκεται ένα από τα παλαιότερα φαρμακεία της Ευρώπης, το Pharmacie du Cerf, από το 1262, με ξεχωριστούς πελάτες, συμπεριλαμβανομένου και του Goethe.

Πολλά στενά δρομάκια, πλαισιωμένα με γραφικά σπίτια γεμάτα ξυλοδεσιές ακαθόριστων σχημάτων, οδηγούν σε μικρές πλατείες και φτάνουν ως τις καταπράσσινες όχθες των καναλιών.

Κάπου εκεί η ατελείωτη περιήγηση θα μας φέρει στην Petite France, μια γειτονιά γεμάτη κουκλόσπιτα χρωματιστά να καθρεφτίζονται στα νερά του ποταμού. Πολλά λουλούδια, δέντρα που τα κλαδιά τους ακουμπούν στο νερό, πάπιες με τα μικρά τους και κύκνοι κολυμπούν ήσυχα πλάι στις όχθες. Πεζόδρομοι κυκλώνουν τα κανάλια και προσφέρουν μια αγκαλιά πράσσινη στο πλάι σε όσους ζητούν λίγη ξεκούραση, ή απλά χρόνο στο δικό τους όνειρο. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν όλη αυτή τη μαγεία. Λες και βρισκόμαστε σε έναν παραμυθένιο κόσμο, μιαν άλλη εποχή.

Υπάρχουν καραβάκια που φροντίζουν για μια υπέροχη βόλτα γύρω από την πόλη. Για μας δεν υπάρχει καλύτερο μέσο περιήγησης από τα πόδια μας. Ένας τουριστικός οδηγός-χάρτης στο χέρι και φύγαμε...Ώρες απίστευτης περιπλάνησης και ταυτόχρονα ονειροπόλησης!

Αξίζει κανείς να σταθεί για λίγο στο άγαλμα του Gutenberg και του Goethe. Άνθρωποι που άφησαν ανεξίτηλα την υπογραφή τους στο κόσμο μας.

Πολλά καλόγουστα μαγαζάκια με σουβενίρ, εστιατόρια, καλοφτιαγμένα καφέ και η αδυναμία μου...φούρνοι γεμάτοι Γαλλο- Γερμανικές λιχουδιές!

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, ο ναός του St. Thomas, το Chateau Rohan, το πανεπιστήμιο, ένα από τα πιο σημαντικά της Ευρώπης, όπου ως φοιτητής Νομικής υπήρξε ο Goethe και ως καθηγητής πρωτάρχισε τις έρευνές του ο Παστέρ, είναι μόνο μερικά αξιοθέτα αυτής της μαγικής πόλης. Όλοι οι δρόμοι πάντως γύρω από το μεγάλο νησί προσφέρουν ξεχωριστή θέα στην αντίπερα όχθη.  Φιλοξενούν όμως και οι ίδιοι κτίρια αριστουργηματικής αρχιτεκτονικής. Πρέπει να τονίσω πως το Στρασβούργο βρίσκεται στη λίστα μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1988. 

www.otstrasburg.fr

ΤΕΤΑΡΤΗ 19/8/09:

Λαμπρή και ζεστή ιδιαιτέρως η μέρα σήμερα! Ξεκίνημα στις 10:30πμ (ώρα Ελλάσας) προς Pfronten στη Βαυαρία. Οι δρόμοι της Γαλλίας μου φάνηκαν γενικότερα χοροπηδηχτοί και η οδήγηση λίγο άσχημη, νευρική θα έλεγα. Με το πέρασμα της γέφυρας του Ρήνου λες και όλα άλλαξαν μαγικά. Δρόμοι σαν τάπητας, δάση και χώροι στάθμευσης παντού, οδήγηση στρωτή, ήρεμη. Περνάμε την πιο "πράσσινη" ενεργειακά πόλη της Γερμανίας, το Freiburg. Σε όλο το κομμάτι αυτό της Γερμανίας ως την κατάληξή μας στο Pfronten, οι στέγες είναι στολισμένες με φωτοβολταικά πάνελς.

Καλοκαιρινό το σκηνικό στη λίμνη Bodensee. Καραβάκια με πανιά στο γαλάζιο των νερών, πολύς ο κόσμος, ποδηλάτες και μοτοσυκλετιστές. Και υπέροχο το δάσος που πλαισιώνει το κάδρο. Υπέροχα! Οι ποδηλατόδρομοι περνούν δίπλα σε στρέμματα από μηλιές και καλοφροντισμένους αμπελώνες. Καλαμπόκια, καλλιέργειες λουλουδιών και ηλιοτρόπιων και χόρτο έτοιμο να τυλιχτεί σε παιχνιδιάρικες μπάλες για το χειμώνα. Και ένα τουριστικό Ζeppelin να ύπταται νωχελικά. Η περιοχή του Lindau πραγματικά είναι παραδεισένια.

Μέσα σε όλη την ασχήμια που περιγράφω, να προσθέσω και το χωριό Nesselwang που μαζί με το γειτονικό Pfronten βρίσκονται σε χλοερούς λόφους, με πυκνό δάσος δίπλα τους και σπιτάκια κλασσικά Γερμανικά πνιγμένα σε πολύχρωμα λουλούδια με πολλές, αισθητικά απίθανες, ξύλινες λεπτομέρειες. Ανθρωπάκια, ζωάκια, παγκάκια, τραπεζάκια, παρτεράκια...Ώρα άφιξης 3:30μμ, 314km.

Η εύρεση καταλύματος είναι πανεύκολη, διότι παντού υπάρχουν ταμπελίτσες που πληροφορούν για "zimmer frei". Βρήκαμε ένα υπέροχο, φροντισμένο, μεγάλο δωμάτιο στο Pfronten, 45Ε με πρωινό. Για λεπτομέρειες όλης της περιοχής www.pfronten.de Και www.nesselwang.de

Πήραμε τον ποδηλατόδρομο-πεζόδρομο, που οδηγεί έπειτα από 5km περίπου, στο Nesselwang. Αυτό το χωριό είναι από τα πιο αγαπημένα μου. Έχει στολισμένες Χριστουγεννιάτικες βιτρίνες μόνιμα, έναν φούρνο με τα πάντα, δηλαδή αμέτρητα είδη ψωμιού και έτοιμα σνακς, και ένα μαγαζάκι με σουβενίρ φθηνό, μιας γιαγιούλας Γερμανίδας χαμογελαστής που δεν ξέρει λέξη άλλης γλώσσας, αλλά προσπαθεί με νοήματα και γέλια!  Η διαδρομή μέσα απ' το δάσος μαγευτική, με ελάφια στο βουνό. Ο καφές σερβίρεται με ένα πολύ μεγάλο κομμάτι γλυκό, 4,20Ε.

Εδώ έχει και μια κλασσική Γερμανική μπυραρία - εστιατόριο, με  όλα τα αναμενόμενα: δική της μπύρα, όμορφα μπουκάλια τεραστίων διαστάσεων και ασορτί ποτήρια για απόλαυση άνευ προηγουμένου. Φάγαμε δυο θεόρατα πιάτα σνίτσελ, απολαύσαμε μπύρες βαρελίσιες (σύνολο 18Ε!!!), και για επιδόρπιο παγωτό (1,4Ε έκαστο). Τέλειο το βραδυνό μας!

ΠΕΜΠΤΗ 20/8/09:

Η τέλεια μέρα! Υπέρλαμπρος ήλιος, καθαρή ατμόσφαιρα και νόστιμο πρωινό, σερβιρισμένο σε κλασσικό σαλόνι Γερμανικού χωριού. Στη Γερμανία και την Αυστρία σερβίρουν πολύ προσεγμένο και δυναμωτικό  πρωινό. Πολλά διαφορετικά είδη αλλαντικών και τυριών, πολλών ειδών ψωμάκια και ό,τι γλυκό συνδυάζεται με αυτά. Εννοούνται χυμοί, καφές, τσάι, γάλα. Και όλα αυτά σε όποιο διαμέρισμα ή δωμάτιο σε private accomodation.

Στην αυλή του ξενώνα μας υπάρχει ένα πολύ μεγάλο δέντρο, και οι κύριοι του ξενώνα σερβίρουν εκεί καφέ και μπυρίτσα δροσερή όλη την ημέρα.

Ξεκινήσαμε για Erhwald Αυστρίας, ώστε να ανέβουμε στην υψηλότερη Γερμανική κορυφή των Άλπεων, το zugspitse. www.zugspitse.at Μια κορυφή που την μοιράζεται με την Αυστρία, και μπορεί κανείς να ανέβει και από τις δύο πλευρές. Εμείς επιλέξαμε την Αυστριακή. Από την Γερμανική πλευρά υπάρχουν δύο τρόποι: το τελεφερίκ, ή τρενάκι οδοντωτό, που περνά μέσα σε τούνελ.

Η διαδρομή μας απλά θεική. Είναι από τις μέρες που ευγνωμονείς βαθύτατα το Θεό για την ύπαρξή σου σ' αυτόν τον κόσμο! Χλοεροί λόφοι με νωθρές αγελάδες, δάση πυκνά καταπράσινα, ποταμάκια με γάργαρο νεράκι, λίμνες πεντακάθαρες με πόσιμο νερό, ποδηλατόδρομοι πλάι στα ποταμάκια  και καλοφροντισμένα καφέ και πανσιόν στις πλαγιές. Και στο βάθος, πανύψηλες βουνοκορφές σκίζουν το μπλε του ουρανού. Τέλεια!

Και φτάσαμε στο Erhwald. Άνετο, ελεύθερο πάρκινγκ και λεπτομερής πληροφόρηση. Ανέβασμα κάθε 20'. 10* στα 2962μ. Διάρκεια ανόδου 10', υψομετρική διαφορά  1725μ., και 35km/h η ταχύτητα του τελεφερίκ. Τιμή ατόμου 34Ε. Χωρητικότητα κάθε κουβουκλίου, περίπου 100 άτομα.

Η εμπειρία μοναδική! Ξαφνικά αιωρείσαι. Ανεβαίνεις με μεγάλη κλίση. Από κάτω σου το δάσος μένει πίσω και αρχίζει η γυμνή βραχώδης περιοχή, γεμάτη σάρρες και ένα τοσοδά μονοπατάκι να κρέμεται κυριολεκτικά στο χάος. Και,ναι! Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι, μικροσκοπικοί σαν κουκιδίτσες, που το περπατούν ανηφορίζοντας.

Στην κορυφή το σκηνικό κόβει την ανάσα. Πανόραμα κορυφών σε τέσσερις χώρες... Στα 300μ. χαμηλότερα, ξεδιπλώνεται ο παγετώνας Zugspitzplat. Και σαν μπλε λακουβίτσα μέσα στο απέραντο πράσσινο των δασών, η λίμνη Eibsee. Παρόλο το υψόμετρο, δεν φυσά καθόλου, ο ήλιος καίει και είναι πολύ ζεστά. Η καλύτερη τηγανίτα με μήλο και κρέμα μήλου και το πιο νόστιμο αναψυκτικό, των Άλπεων φυσικά, σερβίρονται στα μπαλκόνια, προς τέρψην οφθαλμού και στομάχου. (7.5Ε στο σύνολο). Υπάρχει και εστιατόριο για αλμυρές επιλογές.

Κατεβαίνοντας από το υπέροχο αυτό σκηνικό και αγοράζοντας τα προβλεπόμενα σουβενίρ ως γνήσιοι τουρίστες, παίρνουμε το δρόμο προς Garmish - Partenkirchen. Δυο δίδυμες πόλεις, εννιαίος οικισμός πια από το 1936 όταν φιλοξένησαν τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, με σπίτια αληθινούς πίνακες ζωγραφικής. Κυριολεκτικά, κάθε σπίτι έχει πάνω του και μια τοιχογραφία ιστορικής, θρησκευτικής, ή απλά καθημερινής θεματολογίας. Όλα ξεκίνησαν το 18ο αι. όταν ένας τοπικός καλλιτέχνης ονόματι Franz Seraph Zwinck, επισκέφτηκε την Ιταλία και γύρισε μαγεμένος από τις τοιχογραφίες στο εσωτερικό των παλατιών. Και τότε σκέφτηκε να ζωγραφίσει, γιατί όχι, το εξωτερικό των σπιτιών στη δική του πόλη. Και ποιος δεν θα ήθελε άλλωστε να κατοικεί μέσα σε ένα έργο τέχνης; Από τότε και μέχρι πρόσφατα στο νέο δημαρχείο του 20ου αι., αυτή η τεχνοτροπία διακόσμησης των κτιρίων είναι πια θεσμός.

Και ο δρόμος μας θα συνεχίσει να φιδογυρίζει πλάι σε ρυάκια και μέσα σε δάση, ώσπου θα πάρουμε τον αυτοκινητόδρομο που θα μας φέρει στο Μόναχο.

Αρχίσαμε τον περίπατό μας από την Marienplatz, έπειτα περπατήσαμε κατά μήκος της Neuhauser προς την Karlsplatz. Πάρα πολλά μαγαζιά, αρκετά καφέ και κάποιες εκκλησίες κάνουν το σκηνικό πολύ ενδιαφέρον. Το παλιό δημαρχείο είναι πια μουσείο παιχνιδιών. Η Peterskirche, η Frauenkirche και το νέο δημαρχείο είναι τα landmarks της παλιάς πόλης του Μονάχου.

Πολλή η ζέστη, πολύς και ο κόσμος. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλλοι και πάμπολες εθνικότητες, παλεύουν με τις κάμερές τους να χωρέσουν τα καθόλου ματζόβολα μνημεία, αγωνιώντας ταυτόχρονα να παραμείνουν στο δικό τους γκρουπ ξενάγησης. Βέβαια, πολύ εντυπωσιακά και όλα αυτά τα μνημεία, που μετρούν ιστορία 7 αιώνων!

Και φυσικά υπάρχει πλήθος αξιοπρόσεκτων σημείων στο Μόναχο, που θα είναι για μας η πρόκληση για μια επόμενη επίσκεψη.

www.muenchen-tourist.de

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/8/09:

Ξυπνήσαμε με λίγη συννεφιά σήμερα, φρέσκοι και ξεκούραστοι για νέες περιπέτειες. Και φυσικά φρέσκοι, αφού εδώ στις 10 το βράδυ κλείνουν τα φώτα παντού, η κίνηση ελαττώνεται δραματικά στους δρόμους του χωριού και όλοι φωλιάζουν στα κρεββατάκια τους.

Σε 15km περίπου από το Pfronten, και αφού περνάμε τη λίμνη Weiβensee και το Fussen, ένα χωριό 700 ετών με το υπέροχο μεσαιωνικό κέντρο του γύρω από το κάστρο και ένα μοναστήρι του 18ου αι. και υπέροχο πράσσινο στο σμίξιμο του ποταμού Λεχ με τη λίμνη Φοργκενζεε, φτάνουμε στις πύλες του παιδικού μας κόσμου. Για την ακρίβεια στα πάρκινγκ απ' όπου υπάρχουν διάφοροι τρόποι μετάβασης. Λεωφορεία, άμαξες με ωραία ξανθά αλογάκια, ή πεζοπορεία. Και μάλιστα πεζοπορική διαδρομή και εκτός του δρόμου που κινούνται τα προαναφερθέντα μέσα, χαλικόστρωτη μέσα στο δάσος. Εξάλλου, στα παραμύθια οι ιππότες και οι πρίγκηπες δεν έχουν δρόμους με άσφαλτο...

Από εκεί επιλέξαμε να ανηφορίσουμε κι εμείς και σε 40', έπειτα από σεβαστή ανηφόρα, καταιδρωμένοι και ξέπνοοι, μένουμε και άφωνοι! Είμαστε στη γέφυρα Marienbruecke,  πάνω από το Poellat φαράγγι και αγναντεύουμε, σχεδόν αγγίζουμε, το κάστρο της Σταχτοπούτας...Schloss Neuschwanstein! Βεβαίως, αυτό εδώ είναι το αληθινό, απ' το οποίο εμπνεύστηκε ο Walt Disney και δημιούργησε το κάστρο της Σταχτοπούτας και σύμβολο της Disney Organization.

Οι ψιλόλιγνοι ακρόπυργοι, οι μολυβένοι κωνικοί τρούλοι, τα οβάλ παραθυράκια, οι πύλες είναι όλα εδώ, σε πραγματικό μέγεθος. Δεν το χωράει ο νους σου πως εκεί μπροστά σου βρίσκεται στ' αλήθεια το πιο όμορφο κάστρο της φαντασίας σου. Ορδές τουριστών περιμένουν με αγωνία τη σειρά τους να εισέλθουν και επισήμως στον παραμυθόκοσμο, γιατί αν ξεχαστούν, θα πληρώσουν εκ νέου το εισητήριο. Περίπου 1.000.000 τουρίστες επισκέπτονται το κάστρο κάθε χρόνο, καθιερώνοντάς το ως το κυριότερο αξιοθέατο της Βαυαρίας.

Και ποιος θα μπορούσε να φανταστεί  πόσο σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον θα ήταν η ιδέα ενός ονειροπαρμένου βασιλιά! Όλα ξεκίνησαν το 1864, όταν ο 18χρονος  Λουδοβίκος II διαδέχθηκε τον σχιζοφρενή αδελφό του Όθωνα στο θρόνο της Βαυαρίας. Ο Λουδοβίκος υπήρξε ένας ευαίσθητος νεαρός, μεγαλωμένος στο Hohenschwangau, το διπλανό κάστρο της περιοχής, διαβάζοντας παραμύθια και παίζοντας πιάνο με τον αξιόλογο συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η πλούσια φαντασία του άρχισε να οργιάζει, παρασύροντάς τον σε παραμυθένιους κόσμους, γεμάτους εικόνες εμπνευσμένες από τις όπερες του Βάγκνερ και τους Μεσαιωνικούς θρύλους. Κάπως έτσι, άρχισε πια να ζει με το ένα πόδι στην πραγματικότητα και το άλλο στους κόσμους της φαντασίας του. Ολέθρια λάθη στην εξωτερική πολιτική λίγο μετά τη στέψη του τον ανάγκασαν να αποσύρει και το άλλο πόδι από την πραγματικότητα και να απομονωθεί μαζί με τον Βάγκνερ στο  Hohenschwangau. Πιστεύοντας πως τα κάστρα είναι "μηχανές του χρόμου" για τους παραμυθένιους κόσμους του μυαλού του, ξόδεψε αμύθητα ποσά χτίζοντας κάποια, όπως και το Schloss Linderhof, κρυμμένο σε πυκνό ελατοδάσος στην κοιλάδα Αμεργκάου και βασισμένο στα Γαλλικά πρότυπα τπυ 17ου αι. Κάπως έτσι του γεννήθηκε και η ιδέα του Neuschwanstein.

 

Ο προαύλιος χώρος του κάστρου αξίζει κατά τη γνώμη μου να μονοπωλήσει την επίσκεψη, διότι προσφέρει απίθανη θέα στον κάμπο που απλώνεται στα πόδια του, στις πανέμορφες λίμνες και στο ίδιο το κάστρο, του οποίου οι αισθητικές λεπτομέρειες είναι απίθανες.

Υπάρχει και ένα καλοφτιαγμένο μονοπάτι που οδηγεί από τη γέφυρα κάτω στο ποτάμι και περνώντας από το στενό φαράγγι, καταλήγει στο αρχικό σημείο του πάρκινγκ. Όμορφες διαδρομές μέσα στο δάσος!

Κάπου εδώ έπεσαν και οι πρώτες ψιχάλες, που ευτυχώς πολύ σύντομα σταμάτησαν.

Απέναντι από το Neuschwanstein, υπάρχει και το θερινό ανάκτορο μητέρας και υιού.....

Γυρίζουμε στη βάση μας και πηγαίνουμε με τα πόδια στο Nesselwang. Μετά από την υπερβολική δόση μαγείας και παραμυθιού, η υπόθεση σηκώνει καφέ...Α! Σηκώνει και μπυρίτσα dunkel στο γυρισμό, στην αυλίτσα του ξενώνα, δροσερή όσο δροσερό και το βράδυ που έρχεται.

ΣΑΒΒΑΤΟ 22/8/09:

Έβρεχε όλο το βράδυ έως νωρίς το πρωί. Παίρνουμε το πρωινό μας και ξεκινάμε στις 10:30 (ώρα Ελλάδας) με σκοπό την άφιξή μας στο Rovinj της Κροατίας.

Δεν βρέχει πια, ο αέρας φρέσκος, δροσερός, αρκετά σύννεφα φλερτάρουν τις κορυφές των βουνών και λίγη ομίχλη προσδίδει μυστήριο στις παρυφές του δάσους. Έντονα τα χρώματα στο γρασίδι και στη λίμνη Weiβersee. Οδεύουμε προς Innsbruck και το τοπίο κόβει την ανάσα. Λίμνες, δάση, υπέροχα χωριά και τα αρώματα της φύσης μεσ' την πρωινή δροσιά κάνουν το ταξίδι απόλαυση. Τέτοιες στιγμές χαίρεσαι πραγματικά με όλες τις αισθήσεις σου το ταξίδι με μηχανή. Και το ίδιο φαντάζομαι αισθάνονται πλήθος άλλοι μηχανόβιοι που έχουν ξεχυθεί από νωρίς στους δρόμους.

Κοντεύοντας στο Brenner pass η ουρά των αυτοκινήτων ατελείωτη. Ωραίο βέβαια το σκηνικό σε αυτό το πέρασμα των Άλπεων, όπως και στους Δολομίτες, τις Ιταλικές Άλπεις, με γραφικότατα χωριά στη σκιά των  πανύψηλων κορυφών. Προσπερνάμε το Brunico και οδηγούμε προς Lienz Αυστρίας. Όντες μάλλον αισιόδοξοι, έχουμε από ώρα βγάλει τα αδιάβροχα. Στη Lienz ξέσπασε μπόρα που ευτυχώς την προσπεράσαμε γρήγορα. Το πέρασμα Plocken pass (Passo Monte Croce Carnico) και πάλι εντυπωσιακότατο, κοντά στα 1360μ.

Έπειτα ακολουθούμε πορεία προς Trieste και Venice με ουρές χιλιομέτρων και τη θερμοκρασία να ανεβαίνει αφόρητα.

Ευτυχώς, κάποια στιγμή ήρθε η λύτρωσή μας στην έξοδο προς Slovenia. Και τότε άρχισε ο νέος εφιάλτης στο Coper με ανηφορικό δρόμο, ουρές ακίνητων αυτοκινήτων, πολλά τροχόσπιτα και απελπισμένους οδηγούς.

Δόξα και τιμή στα ηλεκτρονικά μέσα πλοήγησης, που ταχύτατα εμφανίζουν μεγαλύτερη σε απόσταση, αλλά εναλλακτική της πολλής κίνησης, διαδρομή προς Rovinj. Στις 9:30μμ (ώρα Ελλάδας), κουρασμένοι, ιδρωμένοι, πεινασμένοι και διψασμένοι φτάσαμε στο φθινοπωρινό Rovinj.

Οι ιδιοκτήτες μας υποδέχθηκαν με pasta con frutti di mare, και μια πίτσα super grande, grappa πολλών γεύσεων και τοπικό κρασί. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεχάσουμε κάθε ταλαιπωρία, έπειτα από 630km. Τον ύπνο μας θα συνοδεύσει βροχούλα, που από νωρίς απειλούσε να δροσίσει τη ζεσταμένη πόλη.

ΚΥΡΙΑΚΗ 23/8/09:

Πεντακάθαρο πρωινό στην υπέροχη μεσαιωνική πόλη! Η βόλτα πανέμορφη, η θάλασσα δροσερή, ο καφές απολαυστικός κάτω από τα πεύκα, με θέα το απίστευτο μπλε και τα καραβάκια στο βάθος. Όλα τέλεια!

Βέβαια, ο κόσμος είναι εμφανώς λιγότερος και το σκηνικό έχει αποκτήσει λίγες φθινοπωρινές πινελιές, ελάχιστα μελαγχολικές, μα πολύ γλυκιές. Νυχτώνει πιο νωρίς τώρα και είναι πολύ δροσερά το βράδυ στην πόλη. Όταν είμαστε εδώ στις 24 Ιούλη, ξεκινούσαμε τις καλοκαιρινές μας περιπέτειες, και μάλιστα χωρίς προκαθορισμένο σχέδιο. Τότε δεν είχαμε την παραμικρή ιδέα για το τι επρόκειτο να δούμε φεύγοντας από εδώ. Και να, 23 του Αυγούστου, που είμαστε πάλι εδώ, έχοντας ζήσει απερίγραπτα συναισθήματα, σε πρωτόγνωρους προορισμούς.

Ατέλειωτες οι συζητήσεις μας στους περιπάτους πλάι στη θάλασσα για όλα όσα είδαμε, τις εντυπώσεις μας και τα μελλοντικά σχέδια!

ΔΕΥΤΕΡΑ-ΤΡΙΤΗ 24 & 25/8/09:

Και οι βόλτες συνεχίζονται! Είναι περίπου 7km η απόσταση από το διαμέρισμά μας έως την παραλία, διαμέσου της πόλης και περιμετρικά ενός πολύ μεγάλου μέρους της green zone. Το μονοπάτι μέσα στα πεύκα, πλάι στη θάλασσα, να πηγαίνει όσο θέλουν τα πόδια μας...

Το βραδάκι ο περίπατος συνεχίζεται μέσα στα στενά της πόλης. Ανακαλύπτουμε ολοένα και περισσότερα πλακόστρωτα σοκάκια. Οι πέτρες έχουν γυαλίσει από τα τόσα πόδια που τις περπατούν και μάλιστα στα κατηφορικά δρομάκια τις κατεβαίνουμε και λίγο γλιστρώντας.

Το κεντρικό σημείο της πόλης του Rovinj είναι η εκκλησία της Αγ. Ευφημίας με το επιβλητικό καμπαναριό. Η θέα στο απέραντο βαθύ μπλε της Αδριατικής είναι μαγευτική τόσο την ημέρα, όσο και το σούρουπο, με τον ορίζοντα να βάφεται στις αποχρώσεις του ηλιοβασίλεματος. Ο προαύλιος χώρος του ναού αποτελεί το ιδανικότερο ατελιέ για τους επίδοξους φωτογράφους.

Ακριβώς εδώ υπάρχει ένας μικρός ανοιχτός αρχαιολογικός χώρος και ένα καλοφτιαγμένο καφέ. Δεν είναι τίποτα πιο δροσιστικό μετά την ανηφόρα ως εδώ, από μια κρύα μπύρα σερβιρισμένη στην υπέροχη θέα της θάλασσας.

Δεν είναι τίποτα πιο δροσιστικό μετά την ανηφόρα ως εδώ, από μια κρύα μπύρα σερβιρισμένη στην υπέροχη θέα της θάλασσας.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ & ΣΑΒΒΑΤΟ 28 &29/8/09:

Αυτό το διήμερο το Rovinj κάνει τη μεγάλη φιέστα προς τιμή της Αγ. Ευφημίας, λίγο νωρίτερα ημερολογιακά, αλλά με αφορμή τη λήξη της τουριστικής σεζόν. Σε διάφορες γωνιές της παλιάς πόλης στήνονται μπάντες και οι μουσικές τους συνοδεύουν την περατζάδα των αμέτρητων τουριστών. Ακούσματα και χορογραφίες τοπικές, ψαρομεζέδες και άφθονη μπύρα και κρασί συνδυάζονται πανέμορφα πλάι στη θάλασσα.

Το Σάββατο το απόγευμα σύννεφα άρχισαν να έρχονται απρόσκλητα και σίγουρα ανεπιθύμητα. Κανείς βέβαια δεν πτοήθηκε από καλλιτέχνες και θεατές και η βραδιά άρχισε όπως είχε σχεδιαστεί. Η κορύφωση της γιορτής θα γινόταν στις 11 με πολλά πυροτεχνήματα.

Τον βραδυνό ουρανό του Rovinj άρχισαν να σκίζουν αστραπές πολύ πολύ εντυπωσιακές. Και κατά τις 10 ξέσπασε καταιγίδα. Ταλαίπωροι σερβιτόροι τρέχουν να μαζέψουν τα πάντα, οι μουσικάντες τις μπάντες τους, και όλοι εμείς οι επισκέπτες τρέχουμε να βρούμε καταφύγιο σε στοές, βεραντάκια, ομπρέλες. Η αγωνία όλων είναι τι θα γίνει στις 11.

Και εν μέσω τρομερών αστραπών και φοβερών βροντών ο ουρανός γέμισε φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα. Η βροχή πλέον έχει πλημμυρίσει το σύμπαν, φυσά δυνατά, αλλά κανείς όσο κι αν κρυώνει δεν εγκαταλείπει τη θεσούλα του στην υπέροχη θέα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30/8/09:

Η μέρα ξημέρωσε λαμπρή, η ατμόσφαιρα μετά τη βραδινή μπόρα πεντακάθαρη και η ψαροφαγία μας σε συνδυασμό με λίγη γκράπα στους ιδιοκτήτες πεντανόστιμη!

ΔΕΥΤΕΡΑ 31/8/09:

Η τελευταία μας, για φέτος, μέρα στο Rovinj είναι γεγονός. Δεν το κάνουμε θέμα, αλλά νιώθουμε τη νοσταλγία πριν ακόμα φύγουμε. Περάσαμε εξέχαστα εδώ!
ΤΡΙΤΗ 1/9/09:

7:30 πμ (ώρα Ελλάδας) Ο Σεπτέμβρης μας βρίσκει στο δρόμο της επιστροφής. Στον αυτοκινητόδρομο από Rijeka προς Zagreb, το δάσος τριγύρω μυρίζει όμορφα νωρίς το πρωί και θερμοκρασία είναι αρκετά χαμηλή, κάπου έγραφε 8*.

Οι αυτοκινητόδρομοι ωραιότατοι και τα πάντα κυλούν ομαλά. Μόνο το τελευταίο κομμάτι της Σερβίας μέχρι τα Σκόπια και μέσα στα Σκόπια οι δρόμοι χειροτερεύουν, φυσικά εμείς οι Έλληνες είμαστε συνηθισμένοι από τους δικούς μας αυτοκινητόδρομους.

Όλα βαίνουν καλώς και μπαίνουμε στην πατρίδα μας στις 10 το βράδυ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 2/9/09:

Πολύ αραλίκι εν μέσω μπουγάτσας και παγωτού στα αγαπημένα ξαδέλφια μας στη Θεσ/νίκη. Οι εικόνες στο μυαλό άπειρες, οι ιστορίες που τους διηγούμαστε ατελείωτες. Ανταλλαγές καλοκαιρινών εμπειριών με δροσερή μπυρούλα στο μπαλκόνι.

ΠΕΜΠΤΗ 3/9/09:

Νωρίς το πρωί φεύγουμε για το σπίτι, ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο από τα Τέμπη και κάτω και παίρνοντας το φέρυ Γλύφας-Αγιόκαμπου.

Στις 4 το απογευματάκι είμαστε πλέον στη βάση μας.

Οι επόμενες μέρες θα μας βρουν στη μαύρη μαυρίλα. Νεύρα, ζέστη πολλή, πολύ κακή και δύσκολη η προσαρμογή στις Ελληνικές φωνές, στα σκουπίδια, στον ανύπαρκτο σεβασμό των οδηγών. Πού είναι οι πεζόδρομοι στη φύση, η τάξη στους δρόμους, οι τόσες καθημερινές ευκολίες στη μετακίνηση.

Εύχομαι σε λίγους μήνες να είμαστε πάλι εκεί!